117 وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ ٱلْقُرَىٰ بِظُلْمٍۢ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ vemâ kâne rabbüke liyühlike-lḳurâ biżulmiv veehlühâ muṣliḥûn. Rabbin, kasabaların halkı ıslah olmuşken, haksız yere onları yok etmez.