سُورَةُ الأَعۡلَىٰ

Ala Suresi

19 Ayet Mekki 87. Nüzul Sırası 30. Cüz
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى
sebbiḥi-sme rabbike-l'a`lâ.
Yüce Rabbinin adını tesbih et.
Ibn Kathir Tefsiri
Which was revealed in MakkahThe Virtues of Surat Al-A`laThis Surah was revealed in Makkah before the migration to Al-Madinah. The proof of this is what Al-Bukhari recorded from Al-Bara' bin `Azib, that he said, "The first people to come to us (in Al-Madinah) from the Companions of the Prophet were Mus`ab bin `Umayr and Ibn Umm Maktum, who taught us the Qur'an; then `Ammar, Bilal and Sa`d came. Then `Umar bin Al-Khattab came with a group of twenty people, after which the Prophet came. I have not seen the people of Al-Madinah happier with anything more than their happiness with his coming (to Al-Madinah). This was reached to such an extent that I saw the children and little ones saying, `This is the Messenger of Allah ﷺ who has come.' Thus, he came, but he did not come until after I had already recited (i.e., learned how to recite)سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَى(Glorify the Name of your Lord, the Most High.) (87:1) as well as other Surahs similar to it." It has been confirmed in the Two Sahihs that the Messenger of Allah ﷺ said to Mu`adh,«هَلَّا صَلَّيْتَ بِــسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَىوَالشَّمْسِ وَضُحَـهَاوَالَّيْلِ إِذَا يَغْشَى »(Why didn't you recite "Glorify the Name of your Lord, the Most High,"; "By the sun and its brightness," and "By the night when it envelopes.") Imam Ahmad recorded from An-Nu`man bin Bashir that the Messenger of Allah ﷺ recitedسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَىهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَـشِيَةِSurat Al-A`la (chapter 87) and Surat Al-Ghashiyh (chapter 88) in the two `Id prayers. If the `Id prayer fell on Friday, he would recite them in both prayers (`Id and Salat Al-Jumu`ah). Muslim also recorded this in his Sahih, as well as Abu Dawud, At-Tirmidhi, An-Nasa'i and Ibn Majah. The wording of Muslim and the Sunan compilers says, "He used to reciteسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَىهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَـشِيَةِSurat Al-A`la (chapter 87) and Surat Al-Ghashiyh (chapter 88) for the two `Ids and Jumu`ah. If they occurred on the same day, he would recite them in both of them." In his Musnad, Imam Ahmad recorded on the authority of Ubayy bin Ka`b, Abdullah bin `Abbas, `Abdur-Rahman bin Abza, and the Mother of the believers, `A'ishah, that the Messenger of Allah ﷺ used to reciteسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَىقُلْ يأَيُّهَا الْكَـفِرُونَقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ(Glorify the Name of your Lord, the Most High.) and (Say: `O you who disbelieve.') and (Say: `He is Allah, the One.') `A'ishah added in her version that he would also recite the Mu`awwidhatayn (Al-Falaq and An-Nas).بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمIn the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.The Command to pronounce Tasbih and its ResponseImam Ahmad recorded from Ibn `Abbas that whenever the Messenger of Allah ﷺ would reciteسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَى(Glorify the Name of your Lord, the Most High.) he would say,«سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى»(Glory to my Lord, the Most High.) Ibn Jarir recorded from Ibn Ishaq Al-Hamdani that whenever Ibn `Abbas would reciteسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَى(Glorify the Name of your Lord, the Most High.) he would say, "Glory to my Lord, the Most High," and whenever he would reciteلاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَـمَةِ(I swear by the Day of Resurrection.) (75:1) and then reach the end of itأَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَـدِرٍ عَلَى أَن يُحْيِىَ الْمَوْتَى(Is not He able to give life to the dead) (75:40) he would say, "Glory to You, of course." Qatadah said,سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الاّعْلَى(Glorify the Name of your Lord, the Most High.) "It has been mentioned to us that whenever the Prophet of Allah used to recite it he would say,«سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى»(Glory to my Lord, the Most High.)"The Creation, the Decree, and the bringing forth of VegetationAllah says,الَّذِى خَلَقَ فَسَوَّى(Who has created, and then proportioned it.) meaning, He created that which has been created, and He fashioned every creation in the best of forms. Then Allah says,وَالَّذِى قَدَّرَ فَهَدَى(And Who has measured; and then guided.) Mujahid said, "He guided man to distress and happiness, and he guided the cattle to their pastures." This Ayah is similar to what Allah has said about Musa's statement to Fir`awn,رَبُّنَا الَّذِى أَعْطَى كُلَّ شَىءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى(Our Lord is He Who gave to each thing its form and nature, then guided it aright.) (20:50) meaning, He decreed a set measure and guided the creation to it. This is just as is confirmed in Sahih Muslim on the authority of `Abdullah bin `Amr that the Messenger of Allah ﷺ said,«إِنَّ اللهَ قَدَّرَ مَقَادِيرَ الْخَلَائِقِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَواتِ وَالْأَرْضَ بِخَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاء»(Verily, Allah ordained the measure of all creation fifty thousand years before He created the heavens and the earth, and His Throne was over the water.) Concerning Allah's statement,وَالَّذِى أَخْرَجَ الْمَرْعَى(And Who brings out the pasturage,) meaning, all types of vegetation and crops.فَجَعَلَهُ غُثَآءً أَحْوَى(And then makes it dark stubble.) Ibn `Abbas said, "Dried up and altered." It has been narrated that Mujahid, Qatadah and Ibn Zayd, all made similar statements.The Prophet does not forget the RevelationAllah says,سَنُقْرِئُكَ(We shall make you to recite,) meaning, `O Muhammad.'فَلاَ تَنسَى(so you shall not forget (it),) This is Allah informing and promising him (the Prophet ) that He will teach him a recitation that he will not forget.إِلاَّ مَا شَآءَ اللَّهُ(Except what Allah may will.) Qatadah said, "The Prophet did not forget anything except what Allah willed." It has been said that the meaning of Allah's statement,فَلاَ تَنسَى(so you shall not forget,) is, "do not forget" and that which would be abrogated, is merely an exception to this. Meaning, `do not forget what We teach you to recite, except what Allah wills, which He removes and there is no sin on your leaving it off (not retaining it).' Concerning Allah's statement,إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى(He knows what is apparent and what is hidden.) meaning, He knows what the creatures do openly and what they hide, whether it be statements or deeds. None of that is hidden from Him. Then Allah says,وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى(And We shall make easy for you the easy.) meaning, `We will make good deeds and statements easy for you, and We will legislate such Law for you that is easy, tolerant, straight and just, with no crookedness, difficulty or hardship in it.'The Command to remindAllah then says,فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَى(Therefore remind in case the reminder profits.) meaning, remind where reminding is beneficial. From here we get the etiquette of spreading knowledge, that it should not be wasted upon those who are not suitable or worthy of it. The Commander of the believers, `Ali said, "You do not tell people any statement that their intellects do not grasp except that it will be a Fitnah (trial) for some of them." He also said, "Tell people that which they know. Would you like for Allah and His Messenger to be rejected" Allah said:سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَى(The reminder will be received by him who fears,) meaning, `he whose heart fears Allah and who knows that he is going to meet Him, will receive admonition from what you convey to him, O Muhammad.'وَيَتَجَنَّبُهَا الاٌّشْقَى - الَّذِى يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى - ثُمَّ لاَ يَمُوتُ فِيهَا وَلاَ يَحْيَا(But it will be avoided by the wretched, who will enter the great Fire. There he will neither die nor live.) meaning, he will not die and thus be allowed to rest, nor will he live a life that is beneficial to him. Instead, his life will be harmful to him, because it will be the cause of his feeling of the pain of torment and various types of punishments what he is being punished with. Imam Ahmad recorded from Abu Sa`id that the Messenger of Allah ﷺ said,«أَمَّا أَهْلُ النَّارِ الَّذِينَ هُمْ أَهْلُهَا لَا يَمُوتُونَ وَلَا يَحْيَوْنَ، وَأَمَّا أُنَاسٌ يُرِيدُ اللهُ بِهِمُ الرَّحْمَةَ فَيُمِيتُهُمْ فِي النَّارِ فَيَدْخُلُ عَلَيْهِمُ الشُّفَعَاءُ فَيَأْخُذُ الرَّجُلُ الضِّبَارَةَ فَيُنْبِتُهُمْ أو قال: يَنْبُتُونَ فِي نَهْرِ الْحَيَا، أو قال: الْحَيَاةِ، أو قال: الْحَيَوَانِ أو قال: نَهْرِ الْجَنَّةِ فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ فِي حَمِيلِ السَّيْل»(Concerning the people of the Fire who are deserving of it, they will not die nor will they live. Regarding the people that Allah wants mercy for, He will cause them to die in the Fire. Then He will allow the intercessors to come to them, and a man will take his groups of supporters and plant them (or he said (they will be planted) in the River of Al-Haya (or he said (Al-Hayah, or Al-Hayawan, or Nahr Al-Jannah). Then they will sprout up like the sprouting of the seed on the moist bank of a flowing stream.) Then the Prophet said,«أَمَا تَرَوْنَ الشَّجَرَةَ تَكُونُ خَضْرَاءَ، ثُمَّ تَكُونُ صَفْرَاءَ، ثُمَّ تَكُونُ خَضْرَاءَ؟»(Haven't you all seen the tree that is green, then it turns yellow, then it turns green (again)) Abu Sa`id then said that some of those present said, "It is as if the Prophet used to live in the desert wilderness (i.e., due to his parables of nature)." Ahmad also recorded from Abu Sa`id that the Messenger of Allah ﷺ said,«أَمَّا أَهْلُ النَّارِ الَّذِينَ هُمْ أَهْلُهَا فَإِنَّهُمْ لَا يَمُوتُونَ فِيهَا وَلَا يَحْيَوْنَ، وَلَــكِنْ أُنَاسٌ أو كما قال تُصِيبُهُمُ النَّارُ بِذُنُوبِهِمْ أو قال: بِخَطَايَاهُمْ فَيُمِيتُهُمْ إِمَاتَةً حَتْى إِذَا صَارُوا فَحْمًا أُذِنَ فِي الشَّفَاعَةِ، فَجِيءَ بِهِمْ ضَبَائِرَ ضَبَائِرَ فَبُثُّوا عَلى أَنْهَارِ الْجَنَّةِ فَيُقَالُ:يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ أَفِيضُوا عَلَيْهِمْ، فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ تَكُونُ فِي حَمِيلِ السَّيْل»(Concerning the people of the Fire who will be dwellers of it, they will not die in it nor will they live. However, there will be a group of people - or as he said -( whom the Fire will burn due to their sins - or he said - (their wrongdoings. So, He will cause them to die until they become burnt coal. Then the intercession will be allowed and they will be brought group after group, and they will be scattered over the rivers of Paradise. Then it will be said: "O people of Paradise! Pour down upon them." Then they will sprout like the growing of the seed that is upon the moist bank of the flowing stream." Then, a man from among the people present said, "It is as if the Messenger of Allah ﷺ used to live in the desert wilderness." Muslim also recorded this Hadith.
2
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ
elleẕî ḫaleḳa fesevvâ.
O, yaratıp şekil vermiştir.
3
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ
velleẕî ḳaddera fehedâ.
O, her şeyi ölçüyle yapıp doğru yolu göstermiştir.
4
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ
velleẕî aḫrace-lmer`â.
O, yeşillikler bitirmiştir.
5
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ
fece`alehû guŝâen aḥvâ.
Sonra da onları siyah çerçöpe çevirmiştir.
6
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ
senuḳriüke felâ tensâ.
Sana Kuran'ı Biz okutacağız ve asla unutmayacaksın;
7
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ
illâ mâ şâe-llâh. innehû ya`lemü-lcehra vemâ yaḫfâ.
Allah'ın dilediği bundan müstesnadır. Doğrusu açığı da, gizliyi de bilen O'dur.
8
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ
venüyessiruke lilyüsrâ.
Kolay olanı yapmayı sana kolaylaştırırız.
9
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ
feẕekkir in nefe`ati-ẕẕikrâ.
Faydalı olacaksa insanlara öğüt ver.
10
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ
seyeẕẕekkeru mey yaḫşâ.
Allah'tan korkan öğüt alacaktır.
11
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى
veyetecennebühe-l'eşḳâ.
Bedbaht olan ondan kaçınacaktır.
12
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ
elleẕî yaṣle-nnâra-lkübrâ.
O, en büyük ateşe yaslanacaktır.
13
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ
ŝümme lâ yemûtü fîhâ velâ yaḥyâ.
O, orada ne ölecektir ne de dirilecektir.
14
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
ḳad efleḥa men tezekkâ.
Arınmış olan, Rabbinin adını anıp namaz kılan, saadete erişecektir.
15
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ
veẕekera-sme rabbihî feṣallâ.
Arınmış olan, Rabbinin adını anıp namaz kılan, saadete erişecektir.
16
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا
bel tü'ŝirûne-lḥayâte-ddünyâ.
Ama sizler dünya hayatını tercih ediyorsunuz.
17
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ
vel'âḫiratü ḫayruv veebḳâ.
Oysa ahiret daha iyi ve daha bakidir.
18
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ
inne hâẕâ lefi-ṣṣuḥufi-l'ûlâ.
Doğrusu bu hükümler ilk sahifelerde, İbrahim ve Musa'nın sahifelerinde de vardır.
19
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ
ṣuḥufi ibrâhîme vemûsâ.
Doğrusu bu hükümler ilk sahifelerde, İbrahim ve Musa'nın sahifelerinde de vardır.

Ala Suresi Hakkında Her Şey

Ala Suresi'nin anlamı, fazileti, tefsiri, nüzul sebebi ve daha fazlası hakkında kapsamlı bilgiler.

Ala Suresi Tanıtımı

Ala Suresi Nedir?

Ala Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 87. suresi olup 19 ayetten oluşmaktadır. Mekke döneminde nazil olan bu sure, Mekkî sureler arasında yer almaktadır. Surenin adı, "en yüce" anlamına gelen "A'lâ" kelimesinden gelmektedir; bu isim surenin ilk ayetindeki "Rabbike'l-A'lâ" ifadesinden alınmıştır.

Sure, "Sebbihisme Rabbike'l-A'lâ" yani "Rabbinin yüce adını tesbih et" emriyle başlamakta ve Allah'ın sonsuz yüceliğini, yaratma gücünü ve kullarına olan rahmetini ön plana çıkarmaktadır. Allah'ın kâinatı yaratması, her şeyi düzenleyip bir ölçüye bağlaması ve insanı hidayete yönlendirmesi surenin temel eksenini oluşturmaktadır.

Ala Suresi, aynı zamanda vahyin korunmasına dair güvenceye ve arınmanın önemine dikkat çekmektedir. Surenin sonunda Hz. İbrahim ve Hz. Musa'nın sahifelerine atıf yapılması, İslam'ın önceki ilahi mesajlarla olan sürekliliğini vurgulamaktadır. Kısa fakat derin anlamlı yapısıyla Ala Suresi, hem günlük ibadetlerde sıkça okunan hem de tedebbür edilmesi gereken önemli sureler arasında kabul edilmektedir.

Bilinmesi Gerekenler

Ala Suresi Hakkında Bilinmesi Gerekenler

  • Surenin Adı: "A'lâ" kelimesi Arapça'da "en yüce, çok yüce" anlamına gelir; surenin adı ilk ayette geçen "Rabbike'l-A'lâ" (en yüce Rabbin) ifadesinden türemiştir.
  • Ayet Sayısı ve İniş Yeri: Sure, 19 ayetten oluşmakta olup Mekke döneminde nazil olmuş, dolayısıyla Mekkî sureler arasında sınıflandırılmaktadır.
  • Kur'an'daki Konumu: Kur'an-ı Kerim'de 87. sırada yer almakta ve 30. cüzde bulunmaktadır.
  • Nüzul Sırası: Surenin nüzul sırası 87 olarak belirtilmekte; erken Mekke döneminin temel akide konularını işlediği anlaşılmaktadır.
  • Cuma ve Bayram Namazları: Sahih hadis kaynaklarına (Müslim) göre Hz. Peygamber (s.a.v.) Cuma namazının ilk rekatında Ala Suresi'ni, ikinci rekatta Gaşiye Suresi'ni okurdu; bayram namazlarında da aynı uygulamayı sürdürdüğü rivayet edilmektedir.
  • Önceki Sahifelere Atıf: Surenin son ayetleri, bu ilkelerin Hz. İbrahim ve Hz. Musa'nın sahifelerinde de yer aldığını bildirerek İslam'ın ilahi mesajlar zincirindeki yerini belgelemektedir.
Faziletleri ve Hadisler

Hz. Peygamber (s.a.v.) bayram ve Cuma namazlarında bu sureyi okurdu. Tesbih ve tezkiye teşvik edilir.

Nüzul Sebebi ve Tarihi Bağlam

Allah'ı tespih etmeye ve ahirete hazırlanmaya teşvik için indirilmiştir.

Ana Konuları ve İçinde Geçen Olaylar

Ala Suresi'nin Ana Konuları ve Mesajı

Ala Suresi, Allah'ın mutlak yüceliğini ve yaratıcı kudretini temel eksen olarak belirlemiş bir suredir. Allah'ın her şeyi yaratıp düzene koyduğunu, bir ölçüye bağladığını ve hidayet yolunu gösterdiğini ilan eden sure, insanı bu gerçeğin farkındalığına davet etmektedir. Kâinattaki mükemmel düzen ve denge, tek başına Allah'ın varlığına ve yüceliğine işaret eden apaçık bir delil olarak sunulmaktadır.

Surenin ikinci önemli teması arınma ve kurtuluş meselesidir. Nefsini arındıran, Rabbinin adını anıp namaz kılan kimsenin felah bulacağı müjdelenmekte; buna karşın dünya hayatını ahirete tercih edenlerin hüsrana uğrayacağı vurgulanmaktadır. Bu tablo, dünyaya bağlılığın geçiciliğini ve ahiretin kalıcılığını keskin bir biçimde gözler önüne sermektedir.

Surenin kapanışı, vahyin evrenselliğini ve tarihsel sürekliliğini ön plana çıkarmaktadır. "Bu, önceki sahifelerde de vardır; İbrahim'in ve Musa'nın sahifelerinde" buyruğu, tevhid mesajının tüm peygamberlerin ortak dili olduğunu göstermektedir. Böylece sure, hem bireysel arınmayı hem de ilahi mesajın kesintisiz devamını bütünlüklü bir çerçevede sunmaktadır.

Kapsamlı Tefsir Özeti

Ala Suresi Tefsiri ve Ayet Ayet Özeti

Allah'ın Yüceliğini Tesbih Emri (1-3. ayetler)

Sure, "Rabbinin yüce adını tesbih et" emriyle açılmaktadır. Müfessirler, bu emrin yalnızca sözel bir tesbihin ötesinde, Allah'ı tüm eksikliklerden tenzih etmeyi ve O'nun yüceliğini içselleştirmeyi kapsadığını belirtmektedir. Allah'ın her şeyi yarattığı, ona uygun bir biçim verdiği ve bir ölçüyle düzenlediği ifade edilerek kâinattaki ilahi tasarıma dikkat çekilmektedir.

Hidayet ve Kolaylaştırma (4-8. ayetler)

Bu bölümde Allah'ın bitkileri yeşertip sonra kuru bir saman yığınına dönüştürdüğü tablosuyla hayatın ve ölümün döngüsüne işaret edilmektedir. Ardından vahyin korunmasına dair güvence verilmekte; Hz. Peygamber'in (s.a.v.) Kur'an'ı unutmayacağı müjdelenmektedir. İbn Kesir gibi müfessirler, bu ayetin Resulullah'a büyük bir teselli ve güvence sunduğunu vurgulamaktadır.

Öğüt ve Arınma Çağrısı (9-13. ayetler)

Burada Hz. Peygamber'e öğüt verme görevi hatırlatılmakta; öğüdün fayda vereceği kimselere yönelik olduğu belirtilmektedir. Rabbinden korkan kimsenin öğütten yararlanacağı, en bedbahtın ise yüz çevirenler olduğu açıklanmaktadır. Büyük ateşe girip orada ne ölecek ne de yaşayacak olan bu kişilerin akıbeti, ahiret hesabının ciddiyetini gözler önüne sermektedir.

Felah ve Dünyayı Tercih Etmenin Sonucu (14-17. ayetler)

Surenin bu kritik bölümü, kurtuluşun ve hüsranın ölçütünü netleştirmektedir. Nefsini arındıran, Rabbinin adını anıp namaz kılan kimse felah bulacaktır. Ancak dünya hayatını ahirete tercih edenler yanılmaktadır; zira ahiret hem daha hayırlı hem de kalıcıdır. Taberî ve diğer müfessirler, bu ayetlerin iman ile takvayı eylemsel bir çerçevede sunduğunu belirtmektedir.

Önceki Sahifelere Atıf (18-19. ayetler)

Sure, bu hakikatlerin yalnızca Kur'an'a özgü olmadığını, Hz. İbrahim ve Hz. Musa'ya verilen sahifelerde de yer aldığını bildirerek sona ermektedir. Bu kapanış, tevhid ve ahlak ilkelerinin tüm ilahi kitaplardaki ortak özü oluşturduğunu teyit etmekte; İslam'ın evrensel ve köklü ilahi mesajın bir halkası olduğunu pekiştirmektedir.

Kur'an'daki Konumu ve İstatistikler
87
Sure Numarası
19
Ayet Sayısı
87
Nüzul Sırası
Mekki
İniş Yeri
30
Cüz
591
Sayfa
0
Kelime
0
Harf

Ala Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 87. suresi olup 19 ayetten oluşmaktadır. 30. cüzde yer alan sure, nüzul sırası itibarıyla 87. sırada nazil olmuştur. Mekkî sureler arasında sayılan Ala Suresi, kısa yapısına karşın tevhid, arınma ve ahiret bilinci gibi derin temaları yoğun biçimde işlemektedir. Cuma ve bayram namazlarında okunması sünnet olan sureler arasında zikredilmektedir.

Sık Sorulan Sorular (SSS)
Ala Suresi kaç ayettir?
Ala Suresi, 19 ayetten oluşmaktadır. Kur'an-ı Kerim'in 87. suresi olan Ala Suresi, kısa yapısına karşın derin anlamlar barındıran Mekkî sureler arasındadır.
Ala Suresi ne anlama gelir?
"Ala" (الأعلى) kelimesi Arapça'da "en yüce, çok yüce" anlamına gelmektedir. Surenin adı, ilk ayette geçen "Rabbike'l-A'lâ" yani "en yüce Rabbin" ifadesinden alınmıştır.
Ala Suresi hangi cüzdedir?
Ala Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 30. cüzünde yer almaktadır. 30. cüzün önemli surelerinden biri olan Ala Suresi, kısa fakat derin anlamlı yapısıyla öne çıkmaktadır.
Ala Suresi Mekkî midir, Medenî midir?
Ala Suresi, Mekke döneminde nazil olmuş Mekkî bir suredir. İçerdiği tevhid, arınma ve ahiret temaları, erken Mekke döneminin temel akide konularıyla örtüşmektedir.
Ala Suresi'nin fazileti nedir?
Sahih rivayetlere göre (Müslim) Hz. Peygamber (s.a.v.) Cuma namazlarında ve bayram namazlarında Ala Suresi'ni okurdu. Bu uygulama, surenin ibadet hayatındaki özel yerine işaret etmektedir. Surenin faziletine dair iddialı rivayetleri aktarırken kaynak güvenilirliğine dikkat etmek gerekir.
Ala Suresi'nin ana konusu nedir?
Ala Suresi üç ana konu etrafında şekillenmektedir: Allah'ın mutlak yüceliği ve yaratıcı kudreti; nefsini arındıranların kurtuluşa ereceği mesajı; ve bu hakikatlerin Hz. İbrahim ile Hz. Musa'nın sahifelerinde de yer aldığına dair vurgu.
Ala Suresi nasıl ve ne zaman okunur?
Ala Suresi namazlarda kıraat suresi olarak okunabilir. Hz. Peygamber'in (s.a.v.) Cuma namazının ilk rekatında bu sureyi okuduğu Müslim'de rivayet edilmektedir. Sabah namazları başta olmak üzere beş vakit namazda da okunması caizdir.
Ala Suresi'nde Hz. İbrahim ve Hz. Musa'ya neden atıfta bulunulur?
Surenin son ayetlerinde anlatılan arınma, namaz ve ahiret gerçeklerinin Hz. İbrahim ve Hz. Musa'ya verilen sahifelerde de bulunduğu bildirilmektedir. Bu atıf, tevhid mesajının tüm ilahi dinlerin ortak özü olduğunu ve İslam'ın bu köklü geleneğin devamı niteliğinde olduğunu vurgulamaktadır.
-
Mishary Rashid Alafasy
0:00
0:00